http://theme-gyeong.tumblr.com/ çingen çıkını'm

youreyelashescovermine:

Mi Rae & Se Joo [proposal, ep. 15]

piketcadisi:

Robin Sparkles, as always.

gajanoncensure:

Quand je ne veux pas voir mes résultats! 

gajanoncensure:

Quand je ne veux pas voir mes résultats! 

themountainlaurel:

Love by Serena

themountainlaurel:

Love by Serena

lotr meme - five quotes (1/5) - What are we holding onto, Sam?”

Artık odamı bir adet küpeli üç tane de laleyle paylaşıyorum. Lale fedakarlık, teslimiyet demekmiş; çiçek açtıkları zaman ben de çırpınmayı bırakacağım. O zamana kadar sertifika programları zihnen yeterince meşgul edecek sanırım.

Ölümden dönenler, hastaneden bir şeyi yok denip yollananlarla birlikte kaygılarım normal düzeye indi, katil olmama ramak kala iyi haberlerle kahraman oluverdim. Ben biliyorum, bu da yeter sanırım. Kendi kuyruğumu kovalamaya başlayabilirim tekrar kaldığım yerden.

Postmodern psikolojide gerçeklik inşaları vardır. Tanımlamalar her an yeniden düzenlenir, hikayeler yeniden yapılandırılır. Şuan ben aradığını henüz bulamamış, bestseller hikayelere küskün kadını oynayabilirim. Bulduğunu toyluk yüzünden kaybetmiş, hikayesini tamamlamış kadını değil. Gerçek ne mi? Gerçek noktası konulmayan bir cümle, her daim bir bağlaç veya virgülle uzatılabilecek…

Yazmak tehlikelidir. Oklarını kafan iyiyken atma eros. Mağaraya çizilen bir at tüm evrimi çökertebilir ve bir kalp olabildiğince sonsuz olabilir. Yine de bu şimdiki zamanın ilerlemesine mani olmaz ve engellemez değişimleri. Çok bağırmamak lazım bu sebeple. Ne ilk ne de son gibi. Hiç birimiz ahmet hakan olmak istemeyiz; “ben aslında hiç bir zaman o kadar da muhafazakâr olmadım”lar falan. Ya da her sezon başka leylayı sevip her hüsranda ben hala o tek leylanın derdindeyim ayakları. İsimsiz sevin tumblr insanları, “ben aşka aşığım” her zaman daha kullanışlı.

Kafkanın insanlığına yabancılaşmış, sisteme hamur olmuş o böceği benim. Romantik yazarların şehrin göbeğinde oturup; şimdi ıssız, insansız bir vadide nefes almak vardı diye sızlanışları ve aslında kasaba hayatının tek düzeliğinden nefret eden iki yüzlülüğü benim. Sisifos benim, şehrin tanrıları tarafından kırsala sürülen. Haritada huzur arayan ve henüz gidiş biletini nereye alacağını bilmeyen korkak gezgin benim. Sıcaktan ve soğuktan, şehirden ve kırsaldan, ilgiden ve ilgisizlikten, planlardan ve hedefsizlikten aynı anda ve eş değerde nefret eden benim. Düalizm arasında kayboldum, imdat!

mervealtok:

adfghfhgfjhg

Flasha gel hanıııım:D